Δύο κόσμοι

1. Αφού, δυστυχώς, δεν μπορώ να κυκλοφορώ γυμνή, πρέπει να φορέσω κάτι που να υπονοεί την ομορφιά μου.

2. Αφού, ευτυχώς, δεν χρειάζεται να κυκλοφορώ γυμνή, μπορώ να φορέσω κάτι που να εξαπατά τους άλλους.
*


Η διάρκεια είναι απάτη. Οι στιγμές, άλλη μια απάτη

Δεν πιστεύω στη διάρκεια.
Πιστεύω μόνο στις στιγμές.
Και ούτε σ’ αυτές πιστεύω, δηλαδή.
Πιστεύω στη μέθη.
Δηλαδή, ξέρω πως είναι απάτη.
*


Το σώμα είναι αλήθεια. Τα υπόλοιπα, παραμύθια

Να είσαι γυμνός.
Το πώς είσαι, κατά τ’ άλλα, δεν έχει καμία σημασία.
*


Ποτό και λήθη

Πίνω για να ξεχάσω!
Ναι, αλλά τι;
Που δεν σε πήραν στο δημόσιο;
Που δεν σου ‘κατσε η Σούλα, η φακλάνα;
Που του γείτονα η κότα γεννάει δίκροκα αυγά κι η δική σου όχι;

Πιες, τουλάχιστον, για κάτι που αξίζει.
Πιες επειδή η μάνα της μικρής Ελένης σπίτωσε έναν τύπο -και μαζί την βασάνιζαν μέχρι θανάτου.
Τότε πιες για να ξεχάσεις.