Oι γυναίκες εκδικούνται τους άντρες για τις ανεπάρκειες που έχουν... οι ίδιες.
Τα μαλλιά που δεν στρώνουν,  το στήθος που κρέμεται, η κοιλιά που φουσκώνει, τα κακοσχηματισμένα γόνατα, κ.λ.π. Μέρα και νύχτα πενθούν τη μοίρα τους, κατασπαράζουν τον εαυτό τους εσωτερικά και δεν το λένε. 
Γι' αυτό ο κάθε άντρας πρέπει να είναι κατανοητικός, συγκινημένος, πάντα έτοιμος να συγχωρήσει.
Αν οι γυναίκες το παραδέχονταν, θα ήταν αλλιώς. Αλλά δεν το παραδέχονται και βασίζονται στη καλοσύνη του άντρα που επιτρέπει στον εαυτό του να «αδικείται».
Όμως καλά κάνει, γιατί η αγάπη του είναι ουράνια και λίγο θεόπνευστη, ενώ η μοίρα της είναι γήινη και λίγο σατανική.
Εκείνος έχει την ουράνια δύναμη να υποφέρει, εκείνη τη γήινη αδυναμία να θέλει να είναι ευτυχισμένη.

Ελλεβόρα